Dagje Slagharen

Vanochtend bijtijds op want we gaan naar Slagharen. Even over 9 rijden we van de camping. We ontbijten in de auto. 

Als we aankomen is het park al open. We krijgen folders uitgereikt dat we 1,5 meter afstand moeten houden in de rij. 

We gaan meteen van start. We sluiten aan in de rij voor de achtbaan met mij karretjes en we hebben mazzel. Veroushka en ik mogen voorin. En we duiden de bochten om en veroushka test haar stembanden. Hij was leuk maar niet nog een keer hoor.

Het is best druk in het park. Vervolgens mag veroushka haar rijbewijs halen. 

Nou ze is geslaagd en we kunnen later haar rijbewijs halen.

We lopen door. Veroushka wil graag met de kabelbaan dus we gaan in de rij. Wel oppassen want dat staat naast een spuit attractie en in de rij kan je ook geraakt worden. Dus het is nog een uitdaging om op je gele stip te blijven en afstand te houden en niet nat te worden. Het is vandaag ook wat kouder en de zon laat zich nog niet vaak zien.

De kabelbaan brengt ons naar de andere kant van het park. Even twijfelt Owen of hij inde achtbaan wil maar we doen het toch niet. Dan gaan we in de familie auto en Owen en Veroushka sturen ons over het parcours

Dan gaan we naar de draaimolen wagonnetjes en maken een mooi rondje. Tijd voor een snoepje.

Dan willen de kids in een soort van kermis draaiattractie, maar als we even staan te kijken kiest Veroushka eieren voor haar geld. Nope dat wordt hem niet. Owen laat zich niet kennen en gaat alleen. De bikkel zit stoer alleen terwijl wij kijken naar het gedwarrel voor ons.

Het was te gek. We lopen verder naar achteren. Hier is wel een en ander veranderd. Vroeger waren hier paarden maar nu een electronisch paard en een gigantisch klimparcours. Die laatste is helaas dicht vanwege corona. Maar veroushka klimt enthousiast op de paardjes en gaat gelijk 3x.

En weer op pad, op de terugweg komen we weer langs de draaier en Owen gaat gelijk nog een keer. Veroushka gaat even verderop in een paar kinderatrracties.

Onderweg pakken we nog een waterattractie mee en Veroushka heeft een beetje een nat shirt, maar geen probleem dat kan ze hebben.

 

Dan zien we de eagle. Daar willen we allemaal in. Dat is een attractie die heel hoog gaat en waar je in een soort vogel zit en dan kijk je uit over het aprk. Het ziet er eng uit maar dat is het niet. Veroushka gaat schoorvoetend akkoord om erin te gaan. Owen en ik in 1 karretje en Veroushka en Michiel in de ander. We hebben prachtig uitzicht, maar fotos maken lukt niet want het karretje/vogel gaat wel snel rond. Als we weer beneden komen roept Veroushka NOG en een keer!!! en we sluiten weer aan en mogen gelijk weer mee. We wisselen. Owen bij michiel en Veroushka bij mij. Dit was de favoriet van Veroushka.

Nu is het tijd voor een snack en we gaan naar Dunkin Donuts.

We struinen door de winkelstraat halen het rijbewijsje van Veroushka en gaan nog wat drinken.

Dan gaan we in hetreuzenrad, maar de lucht betrekt snel en het ziet er naar uit dat het gaat regenen. Wij kunnen nog net een rondje maken maar dan er uit. En we zijn nog niet buiten of de hemel breekt open. Snel schuilen want met deze bui ben je tot je onderbroek nat. Op buienradar zien we dat dit nog wel een uur kan duren. We wachten tot de regen iets minder heftig wordt en gaan dan richting de auto. BRRRRRR we zijn allemaal lekker nat. En dus om half 4 houden we het voor gezien.

We rijden naar Gieten en doen daar boodschappen. We eten pasta op de camping. 

 

De kids hangen lekker in de tent. OP de camping is het gelukkig weer droog. En tegen de avond melden ook de rest van de kinderen zich weer op het veld. Om half 9 gaan we meedoen aan het geluiden spel in het bos  We trekken trui en lange broek aan en spuiten ons onder de deet. Met de vriendenclub gaan we op pad. We zijn met z'n zevenen en we moeten aan een touw vast zitten. ik ga toch even mee want door het bos in het donker daar is Veroushka toch net even te jong voor. 

 

We gaan op pad met Hidde, Faas, Saar en willem. In het begin gaat het goed. We vinden al snel twee geluiden en we ontwijken de ratelaars want die kunnen je strafpunten geven. We moeten echt door het bos en soms van paden af. De kids moeten samenwerken en das best lastig. Dan vinden we nummer drie en we besluten toch maar even het pad aan te houden. We zakken wat verder naar achteren en dan breekt de hemel weer open. Och nee! We zijn echt nog ver van de camping. En hoewel we in het bos zijn en die best wat water tegenhoudt zijn we al snel goed nat. Saar en Faas vinden het alles behalve leuk. Veroushka vindt de rust in zchzelf en begint de grote meid en de jongen van haar leeftijd moed in te spreken. Kom op  we zijn er bijna. Dat hoop ik ook want het wordt ook donker en de geluiden mensen zijn gestopt. We horen Jelle van het animatie team roepen: WE ZIJN GESTOPT. Ja dat waren wij ook ja maar we moeten nog wel even het bos uit. We roepen terug en komen hem tegen. Hij wijst ons de weg terug naar de camping. Dan duikt hij het bos weer in want er zijn nog meer teams in het bos . Als verzopen katjes komen we we aan op de camping. {Blij dat ik mee was}

Dan snel in bed onder de warme dekens. en ik tik nog even dit blog.